Bu çalışma Türk İşaret Dili'nde (TİD) sabit ve hareketli olayların anlatımında sınıflandırıcı kullanımını araştırmıştır. Beklendiği gibi, sonuçlar göstermektedir ki TİD sınıflandırıcılarınesnelerin içsel özellikleri ile yer ve hareketlerini birden fazlaanlambirim halinde belirtmek amacıyla kullanılmaktadır. Ayrıca belli bir TİD sınıflandırıcısı bir nesne kümesini gösterebilirken, belli bir nesne de bir TİD sınıflandırıcı kümesiyle gösterilebilmektedir. Çalışma TİD sınıflandırıcıları ile Amerikanİşaret Dili (ASL) ve Hırvat İşaret Dili (HZJ) sınıflandırıcılarını karşılaştırmıştır. Sonuçlar bu üç dilde de sınıflandırıcılarınişlevlerinin benzer olduğunu göstermiştir. Ancak bu üç dildebelli bir sınıflandırıcının göndergelerinin aynı olmayabileceğive belli bir göndergenin aynı sınıflandırıcı ile gösterilemeyeceği gözlemlenmiştir. Dolayısıyla, sınıflandırıcılar ikonik olmakla birlikte, sınıflandırıcıların belli bir işaret dilinin kendine aitdilbilgisinin parçası olduğu savı önerilmektedir.
This study investigated the use of classifiers in Turkish Sign Language (TİD) while describing static and motion events. As expected, the results showed that TİD uses classifiers to mark objects' intrinsic features as well as their location and motionpoly morphemically. The results indicated that a particular TİD classifier can be used to mark a set of objects and a pa rticular object can be marked with a set of TİD classifiers. The study also compared TİD classifiers with American Sign Language (ASL) and Cr oatian Sign Language (HZJ) classifiers. The results showed the functions of classifiers are similar in these three sign languages. However, referential properties of a particular classifier may not be the same and a particular referent may not be coded by the same classifier in these languages. This study suggested that even though classifiers seem to beiconic, they are part of the grammar of the given sign language.
