Bu sergi, Visual Culture (Görsel Kültür) dersi kapsamında Abdullah Gül Müzesi’ni yeniden okuma ve anlamlandırma sürecinin bir çıktısıdır. Eski Sümerbank Bez Fabrikası’nın Elektrik Santrali olarak inşa edilen, zaman içinde farklı işlevler üstlenen ve fabrikanın kapalı olduğu dönemde atıl kalan bu yapı, bugünkü müze işleviyle yalnızca nesnelerin sergilendiği bir mekân olarak değil; endüstriyel geçmişi, mimari hafızası ve çağdaş müdahaleleriyle birlikte, görme biçimlerini üreten ve yönlendiren bir sergileme aygıtı olarak ele alınmıştır.
Dönem boyunca müze, Ways of Seeing (Görme Biçimleri) kavramı etrafında yeniden düşünülmüştür. Yapı, pasif bir arka plan değil; bakışı kuran, yönlendiren ve sınırlayan bir görsel düzenek olarak okunmuştur. İktidar, sergileme, maddesellik ve anlatı gibi kavramsal mercekler aracılığıyla müzenin kentsel konumu, mekânsal organizasyonu, dolaşım kurgusu, yüzeyleri, boşlukları, eşikleri ve sergileme stratejileri farklı ölçeklerde tartışılmıştır. Bu unsurlar, öğrenciler için sabit veriler olmaktan çıkarılarak, çözümlenebilir ve yeniden yazılabilir bir görsel alan olarak ele alınmıştır.
Bu sergide yer alan çalışmalar, birer Görsel Sözlük olarak üretilmiştir. Ancak bu sözlükler, tarafsız ya da ansiklopedik tanımlar sunmayı amaçlamaz. Her bir çalışma; müzeyle kurulan bireysel ilişkinin, seçilen mimari ve kavramsal anahtar kelimelerin ve geliştirilen temsil stratejilerinin öznel bir kaydıdır. Kimi sözlükler kelime ve tanımlar üzerinden ilerlerken, kimileri daha soyut, maddesel ya da mekânsal anlatılar kurmuştur. Ortak olan, her birinin müzeyi farklı bir görme biçimi üzerinden yeniden düşünmeyi hedeflemesidir.
Fabrikanın geçmişteki endüstriyel üretim ortamından bugünün kurgulanmış sergileme düzenine uzanan bu sergi, mimarlığın ve sergilemenin anlamı nasıl inşa ettiğini ve bu anlamın tasarımcılar tarafından nasıl çözümlenebileceğini görünür kılar.